
Alle antwoorden op vragen uit de vraagbaak staan op deze pagina nog eens overzichtelijk onder elkaar.
wanneer moet ik mijn perzikboom snoeien voor de eerste keer?
Zoals gewoonlijk is een vraag stellen altijd makkelijker dan hem beantwoorden maar daar gaan we. Als een jonge perzikboom wordt aangeplant is het meest wenselijke, als dat mogelijk is, om er zolang mogelijk vanaf te blijven. Snoeien is altijd een menselijke ingreep en meestal een gevolg van een verkeerde standplaats o.i.d. Na het planten een jaar of vijf de boom lekker zijn gang laten gaan, om hem te laten settelen op die plaats, is prima.
Van belang is wat je als toekomstbeeld hebt voor de perzikboom op die plaats. Moet het een leiboom worden tegen een warme zuidmuur of staat de boom op een warme plaats in het gazon, dat zijn natuurlijk hele verschillende situaties. Als de boom vrij staat en voldoende ruimte tot z'n beschikking heeft kun je hem lekker z'n gang laten gaan. De eerste jaren willen ze groeien, willen ze hun vorm krijgen. Laat dat gebeuren, ze komen vanzelf tot rust en dan komen ook de vruchten. Bij zware vruchtdracht is het raadzaam om de vruchtrui een handje te helpen want veel vruchten geeft vaak ook kleine vruchten.
Bij een leivorm, bijvoorbeeld tegen een muur aan, zal je veel eerder moeten gaan aansturen doormiddel van snoeien. Snoeien kan vanaf het moment dat de vruchten geplukt zijn tot en met februari, niet later in verband met bloeden. Bij snoeien in oktober-november krijg je minder reactietakken terug dan bij snoeien in de winter. Snoeien in de herfst is dus aan te raden.
Perzikken zijn nogal ziektegevoelig waar vooral schimmel- en bacterieaantasting moeilijk of niet te bestrijden zijn. Snoei daarom bij droogweer en snoei op tijd. Bij achterstallig snoeien, met grote wonden loop je veel infectie risico.
Veel succes, we hopen dat je er iets aan hebt.
Met vriendelijke groeten,
Uit den Boogaard Hoveniers,
Kees Uit den Boogaard.

Onze perzikboom geeft dit jaar mooie vruchten maar droog. Wat is er fout gegaan?
Mooie, maar droge vruchten in de perzikboom. Groente en fruit uit eigen tuin is natuurlijk het hoogst haalbare voor een ware tuinliefhebber. Wat smaakt er lekkerder dan een perzik of een specieboontje, zo uit eigen tuin en onder het tuinieren opgegeten. Maar ja, het is wel een hele kunst om ze goed tot een eetbaar einde te begeleiden.De moeilijkheid van het beantwoorden van vragen op de vraagbaak is dat wij de tuin en de plant niet in ogenschouw kunnen nemen. Net als bij de huisarts en dierenarts is het bij de plantendokter zo dat wanneer hij de tuin inloopt er in een fractie van secondes er al een heel afwegingstraject plaatsvindt. Hoe ziet de tuinbeplanting eruit, kleur van de bladeren, grote van de planten, ziekte beelden van ongedierte enz. Dan de Perzikboom, bladkleur, bladgrootte, taklengte, knopdikte zegt iets over de vitaliteit van de boom. Zijn hier zaken mis mee dan is het logisch dat er ook iets mankeert aan de vrucht. Zo niet, dan wordt het spannender, dan gaat het goed met de boom maar is er tijdens de groei van de vrucht iets mis gegaan. Gezien de stelling van de vraag lijkt mij dit het meest waarschijnlijk. Het is bijzonder want ik hoor op dit moment ook nog een ander verschijnsel wat opgetreden is in onze fruitwereld, n.l. het scheuren van de pruimenschil en daarna het laten vallen van de vruchten. Het heeft mijns inziens beide met het weer te maken. Voor wat betreft de droge perzikken. De perzikken hebben dit jaar een hele droge periode meegemaakt tijdens de groei en rijpingstijd van de vrucht. Zo ver ik het hier vandaan kan inschatten heeft dat de perzik droger gemaakt. Mocht de boom er verder goed bijstaan dan lijkt mij dit de enige juiste conclusie. Voor de pruimen die massaal uit hun velletjes gebarsten zijn is juist de weersverandering die op deze extreme droogte periode gevolgd is de reden. Er viel zoveel regen en de planten hadden daar zo veel behoefte aan dat ze veel hebben opgezogen en doorgegeven o.a. aan de vruchten waarbij het velletje dat niet meer kon houden en vervolgens scheurden.
Dus, gewoon een natuurlijk gegeven. Watergeven in een droge periode, ik geloof daar niet zo in. Zie het als een gegeven. De natuur is elke dag anders maar volgt wel zijn eigen wetten. Dus, soms zijn de vruchten gewoon wat droger. Volgend jaar weer een nieuwe kans.
Kees Uit den Boogaard,
Uit den Boogaard Hoveniers VOF
Antwoord:
Geachte heer of mevrouw van Aalzum.
U heeft ons een vraag gestuurd via de vraagbaak van www.uitdenboogaardhoveniers.nl over bruine takken in de Chamaecyparis lawsoniana Stardust met daar specifiek de vraag over te weinig water of te veel.
Allereerst een algemeenheid. Coniferen horen in de regel op zandige bodem met een wat lagere grondwaterstand en vooral een wat drogere luchtvochtigheid. Dat veel coniferen in Boskoop en omgeving geteeld werden, tegenwoordig is Brabant de grote leverancier, had meer te maken met de specifieke deskundigheid van de Boskoopse kwekers, de groeisnelheid op hun akkers en de internationale handelscontacten die daar al waren. Van veel coniferen is bekent dat ze nogal spintgevoelig zijn, of, zoals in het geval van deze Chamaecyparis, schimmel gevoelig zijn. Vooral de gele Chamaecyparis soorten hebben, gemiddeld genomen een hogere gevoeligheid voor een schimmel aantasting die taksterfte te zien geeft. Als de groeiplaats van uw conifeer hier in het westen des lands is, is dat dus al een moeilijke zaak. Zijn de bodemomstandigheden ook nog niet optimaal, storende laag in de bodem bijvoorbeeld dan kan het zo maar zijn dat dit wortelsterfte en de daarop volgende taksterfte dit tot gevolg heeft.
Storende grondlagen komen heel veel voor bij nieuwe, maar ook oudere nieuwbouwwijken. Hier is met een grondboor wel wat aan te doen, in ieder geval om waterophoping in de grond te bestrijden. De boorgaten opvullen met brekerzand is dan een goede oplossing.
Voor uw conifeer zijn hier in het westen van Nederland minder oplossingen te bedenken. Meestal is ons ( harde ) advies rooien en een mooie bladhoudende heester terugplanten. Chamaecyparis is hier meestal een moeilijke zaak. Maar ja, dat is natuurlijk wel erg makkelijk.
Maar in ieder geval, veel sterkte met de keuze die u moet maken.
De hoveniers van Uit den Boogaard.
Antwoord:
Neem in ogenschouw dat luizen in beplanting in eerste instantie niet dodelijk zijn voor de plant.
Een luizenaantasting zorgt wel voor groeiremming en conditievermindering van de plant en “het perfecte plantbeeld” wordt niet behaald.
Is dit erg? Tja…het beeld van opgekrulde bladeren is niet uitermate fraai….maar de plant zal het vaak wel overleven.
Luizenbestrijding kan op verschillende manieren worden uitgevoerd.
Bij het snoeien van de buxus, uitvoeren in de maand mei en/of september zal een grote populatie van de luizen verdwijnen.
Ook wil het strijken met de hand over de buxus er voor zorgen dat luizen uit de buxus op de grond vallen. Bij het neervallen van de luis op de grond, zal een groot deel doodgaan.
Het bewateren met een tuinslang aan de onderzijde van het loof wil ook vaak goed werken. Gebruik een harde straal.
Een biologisch bestrijdingsmiddel is een wapenfeit die wij hoveniers ook vaak inzetten. Het product Spruzit van Ecostyle werkt prima.
Middel verdunnen met water en met de plantenspuit of pulvisator aanbrengen op het blad, richt hierbij op de onderzijde van het blad.
Succes ermee.
Met groet, Uit den Boogaard hoveniers.